صفحه 3
إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡهِمۡ ءَأَنذَرۡتَهُمۡ أَمۡ لَمۡ تُنذِرۡهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ 6به تحقيق [اين] كسانى كه كفر ورزيدند، چه هشدارشان دهى يا هشدارشانندهى يكسان است، ايمان نخواهند آورد
خَتَمَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ وَعَلَىٰ سَمۡعِهِمۡۖ وَعَلَىٰٓ أَبۡصَٰرِهِمۡ غِشَٰوَةٞۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ عَظِيمٞ 7خدا بر دل هاى آنان و بر شنوايى شان(گوششان) مهر[گمراهى] نهاده و بر ديدگانشان [نيز] پرده اى است و برايشان عذابى بزرگ است
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَبِٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَمَا هُم بِمُؤۡمِنِينَ 8و برخى از مردم (منافق) كسانى هستند كه [در ظاهر] مىگويند:به خدا و روز قيامت ايمان آورده ايم و حال آنكه آنان مؤمن نيستند
يُخَٰدِعُونَ ٱللَّهَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَمَا يَخۡدَعُونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمۡ وَمَا يَشۡعُرُونَ 9[اينان] خدا و كسانى را كه ايمان آورده اند، فريب مىدهند حال آنكه جز خودشان رافريب نمىدهند و [لى] در نمىيابند
فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ فَزَادَهُمُ ٱللَّهُ مَرَضٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمُۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡذِبُونَ 10در دل هايشان مرضى از [نفاق] است، پس خدا بر بيماريشان افزوده و ايشان را به خاطر آنكه دروغ مىگفتند عذابى دردناك است
وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَا تُفۡسِدُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ قَالُوٓاْ إِنَّمَا نَحۡنُ مُصۡلِحُونَ 11هنگامى كه به آنها گفته شود در زمين فساد نكنيد، مىگويند:ما تنها اصلاحگرانيم
أَلَآ إِنَّهُمۡ هُمُ ٱلۡمُفۡسِدُونَ وَلَٰكِن لَّا يَشۡعُرُونَ 12آگاه باشيد كه به طور قطع ايشان خود فسادگرند وليكن در نمىيابند
وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ ءَامِنُواْ كَمَآ ءَامَنَ ٱلنَّاسُ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ كَمَآ ءَامَنَ ٱلسُّفَهَآءُۗ أَلَآ إِنَّهُمۡ هُمُ ٱلسُّفَهَآءُ وَلَٰكِن لَّا يَعۡلَمُونَ 13هنگامى كه به آنها گفته شود همان طور كه ديگران ايمان آورده اند ،شما هم ايمان بياوريد مىگويند:آيا آن گونه كه كم خردان ايمان آورده اند، ايمان بياوريم؟ آگاه باشيد كه به يقين آنها خود كم خردند ولى نمىدانند
وَإِذَا لَقُواْ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوۡاْ إِلَىٰ شَيَٰطِينِهِمۡ قَالُوٓاْ إِنَّا مَعَكُمۡ إِنَّمَا نَحۡنُ مُسۡتَهۡزِءُونَ 14هنگامى كه با كسانى كه ايمان آورده اند ديدار كنند، مىگويند:ايمان آورده ايم، و هنگامى كه با شيطان هاى [هم عقيده] خود خلوت كنند، مىگويند:مسلماً ما با شما هستيم، جز اين نيست كه ما مسخره كننده [آنان] ايم
ٱللَّهُ يَسۡتَهۡزِئُ بِهِمۡ وَيَمُدُّهُمۡ فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ 15[در واقع اين] خدا [است كه] آنها را به ريشخند مىگيرد و آنها را در طغيانشان يارى مىدهد تا [همچنان] سرگردان بمانند
أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱشۡتَرَوُاْ ٱلضَّلَٰلَةَ بِٱلۡهُدَىٰ فَمَا رَبِحَت تِّجَٰرَتُهُمۡ وَمَا كَانُواْ مُهۡتَدِينَ 16آنان، كسانى اند كه گمراهى را به بهاى [از دست دادن] هدايت، خريدند اما [اين] داد و ستدشان [هيچ گونه] سودى نداشت و هدايت پذير نبودند
صفحه قبل صفحه بعد
برچسب:
نویسنده: هیراد توکلی